Avansert søk

18 treff

Nynorskordboka 18 oppslagsord

vinddrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

drag av vind
Døme
  • kjenne eit kaldt vinddrag

vindgul, vindgule

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør gul (1

Tyding og bruk

sno 1

substantiv hankjønn eller hokjønn

Opphav

samanheng med snuse

Tyding og bruk

kaldt, bitande vinddrag
Døme
  • det var ei isande sno langsmed elva

sønnadrag, sønnandrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

vinddrag frå sør (1, 1)

kruse 2

krusa

verb

Opphav

av lågtysk krusen ‘gjere krulla’

Tyding og bruk

  1. lage små bølgjer på;
    gjere krusete
    Døme
    • vinden kruser vatnet;
    • kruse håret
  2. om hår: vere krusete
  3. gjere stas på;

Faste uttrykk

  • kruse seg
    få bølgjer på overflata
    • eit vinddrag fekk vatnet til å kruse seg;
    • håret krusa seg

vestadrag, vestandrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

vinddrag frå vest (2, 1)

nordandrag, nordadrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

vinddrag frå nord

austagul, austagule, austangul, austangule

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

vinddrag frå aust (1, 1);
jamfør gul (1

austadrag, austandrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

austleg vinddrag;
jamfør drag (1)

kruse seg

Tyding og bruk

få bølgjer på overflata;
Sjå: kruse
Døme
  • eit vinddrag fekk vatnet til å kruse seg;
  • håret krusa seg