Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

substantiv hankjønn

stat som i stor grad må rette seg etter ein annan stat;

substantiv hankjønn

gjennom fransk, frå latin; opphavleg keltisk ‘tenar’

i mellomalderen: person som hadde jord i len av ein konge eller lensherre med plikt til å yte administrativ eller militær teneste
undersått (1)
vasallstat

substantiv inkjekjønn

førsteleddet har samanheng med lyd ( og lyde (, 3)

om eldre forhold: land som står under eit anna land og må lyde påbod frå det;

substantiv inkjekjønn

om eldre forhold: rike som står under eit anna og må lyde påbod frå det;