Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

urettvis

adjektiv

Opphav

norrønt úréttvíss

Tyding og bruk

  1. Døme
    • ei urettvis avgjerd;
    • urettvis oppseiing
    • brukt som adverb:
      • bli urettvist behandla
  2. Døme
    • få urettvis kritikk
Artikkelside

vrang, rang 2

adjektiv

Opphav

norrønt (v)rangr

Tyding og bruk

  1. med innsida ut;
    vrengd
    Døme
    • eine sokken er vrang
    • brukt som adverb:
      • ta jakka vrangt på seg
  2. om maske (2: som ein lagar ved å trekkje tråden gjennom ei lykkje frå baksida;
    til skilnad frå rett (3, 4)
    Døme
    • eit mønster med rette og vrange masker
    1. brukt som adverb:
      • strikke rett og vrangt
    2. brukt som substantiv:
      • strikke to rette og to vrange
  3. som ikkje er rett (3, 2) (i ein viss situasjon);
    feil, galen;
    urettvis, falsk
    Døme
    • ta vrang frakk i garderoben;
    • felle vrange dommar;
    • ei vrang underskrift;
    • sjå skilnaden på rett og vrangt
    • brukt som adverb:
      • svelgje vrangt
  4. som valdar bry;
    Døme
    • kvistete og vrang ved;
    • dette er vrangt å lære;
    • det var vrange og vonde tider
    • brukt som adverb:
      • han stod så vrangt til
  5. som er tverr og stri;
    Døme
    • ein vrang hotellgjest;
    • guten var vrang og vanskeleg;
    • hestane vart vrange og nekta å gå

Faste uttrykk

  • slå seg vrang
    1. gjere seg vanskeleg;
      bli trassig og sta
      • ein gjest på utestaden slo seg vrang
    2. slutte å verke som normalt
      • motoren slo seg vrang;
      • ryggen har slått seg vrang
Artikkelside

mismon, mismonn

substantiv hankjønn

Opphav

av mis- og mon

Tyding og bruk

(urettvis) ulikskap, skilnad;

Faste uttrykk

  • gjere mismon
    vere partisk
Artikkelside

urettferdig

adjektiv

Tyding og bruk

  1. ikkje i samsvar med rimeleg dom, fordeling eller liknande;
    ikkje rett og rimeleg;
    Døme
    • læraren var urettferdig;
    • urettferdige avgjerder;
    • urettferdig fordeling
  2. Døme
    • ei urettferdig skulding
  3. i religiøst mål: syndig, syndefull
    • brukt som substantiv:
      • Gud lèt det regne over rettferdige og urettferdige
Artikkelside

ureal

adjektiv

Tyding og bruk

som ikkje er real (4, 2);
lite grei;
ureieleg, urettvis
Døme
  • nytte ureale metodar
  • brukt som adverb:
    • det var urealt gjort
Artikkelside

gremjast, gremmast

verb

Tyding og bruk

  1. ergre seg
    Døme
    • vi kan gremjast over at verda er urettvis
  2. kjenne seg flau eller meine at noko er pinleg
    Døme
    • han gramdest over det han ikkje fekk gjort
Artikkelside

forbigåing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

urettvis tilsidesetjing
Døme
  • oppleve noko som ei forbigåing
Artikkelside

kameraderi

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå fransk; jamfør kamerat

Tyding og bruk

urettvis hjelp eller favorisering berre på grunn av kjennskap eller venskap;
jamfør klikkevesen
Artikkelside

kjønnsdiskriminering

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

urettvis behandling på grunn av kjønn (2)
Artikkelside