Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

taus 2

adjektiv

Opphav

av dansk tavs, samanheng med teie (

Tyding og bruk

som teier eller er fåmælt;

tagal, still

Døme

han er mutt og taus;
dei er tause om sjukdomen;
radioen er taus

Faste uttrykk

den tause majoriteten
eit fleirtal som meiner det same, men som ikkje gjev uttrykk for kva dei meiner

vitne 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt vitni; av vite

Tyding og bruk

person som har sett noko skje og som seinare kan fortelje om det;
jamfør augevitne og tidsvitne
Døme
- vere vitne til ein historisk augeblink
i jus: person som gjev utsegn i retten om kva han eller ho i eit visst høve har sett, høyrt, kjent, meint eller sagt;
jamfør rettsvitne
Døme
- sakkunnig vitne;
- møte som vitne i ei rettssak
person som er til stades for å bekrefte at ei handling har gått føre seg på lovleg vis, til dømes ved skriving av testament;
jamfør testamentvitne
i religiøst språk: person som har sett eller høyrt Kristus, eller som kjenner seg kalla til å forkynne Guds ord

Faste uttrykk

taust vitne
1. person som har sett noko som han eller ho ikkje fortel om
  han var eit taust vitne til kva mora gjorde
2. noko som er på ein stad der noko hender
  husa står som tause vitne om ei anna tid
3. indisium, spor (1, 1)
  skothol i veggen er tause vitne om terroren

taust vitne

Tyding og bruk

Sjå: vitne

person som har sett noko som han eller ho ikkje fortel om
Døme
- han var eit taust vitne til kva mora gjorde
noko som er på ein stad der noko hender
Døme
- husa står som tause vitne om ei anna tid
indisium, spor (1, 1)
Døme
- skothol i veggen er tause vitne om terroren