Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

substantiv hankjønn

stråok

frå engelsk, opphavleg ‘åretak’

i kapproing: attarste roar, som avgjer takt og tempo

verb

norrønt strjúka

fare lausleg over, særleg med handa;
jamfør strykande (1)
Døme
- stryke nokon over håret;
- stryke seg over munnen med handbaken;
- katten strauk seg rundt føtene mine
glatte med strykejern
Døme
- stryke skjorter
streke over;
slette ut, fjerne
Døme
- stryke ut og skrive på nytt;
- heile kapitalen vart stroken;
- sinnet var som stroke av henne
la gå ut;
sløyfe
Døme
- stryke som medlem;
- stryke seg av lista
rive (3, 5)
Døme
- stryke av seg lua
føre på i eit tynt lag;
smørje (2, 1)
Døme
- stryke på måling
føre boge over strengene på strykeinstrument
Døme
- ho stryk bogen så mjukt og fint på fela
ikkje (la) bestå (1)
Døme
- stryke ein kandidat til eksamen;
- ho strauk i matte
presse rogn og mjølke ut av fisk
Døme
- stryke laksen
minke (2) (segl);
jamfør stryke segl
fare snøgt;
jamfør strykande (2)
Døme
- stryke av garde;
- flya stryk like over hustaka;
- skuta strauk ut fjorden med god bør

stryke flagget
fire flagget som teikn på at ein kapitulerer
stryke med
setje livet til;
døy;
gå tapt
ein hest strauk med i ein låvebrann;
fleire millionar kroner kan stryke med
stryke med håra
føye eller smiske med
det er best å stryke han med håra
stryke på dør
springe ut av huset
ho kledde raskt på seg og strauk på dør
stryke sin kos
forsvinne

adjektiv

som er fylt, men ikkje har topp som ragar over kanten;
til skilnad frå toppa
Døme
- ei stroken skei sukker
utan feil og manglar
Døme
- vere fin og stroken;
- ein stroken BMW