Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
5 treff

Nynorskordboka 5 oppslagsord

samfunnsstraff

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

straff der den domfelte i ein periode må gjere samfunnsnyttig arbeid utan løn og samstundes oppfylle visse krav til livsførsel;
til skilnad frå fengselsstraff
Artikkelside

døme 2, dømme

døma, dømma

verb

Opphav

norrønt dǿma; av dom (1

Tyding og bruk

  1. felle dom (1, 1) i ei rettssak
    Døme
    • bli dømd for tjuveri;
    • døme nokon til samfunnsstraff;
    • han vart dømd til to år i fengsel;
    • domaren dømer dei til døden
    • brukt som substantiv
      • den dømde
  2. peike ut vinnaren eller passe på at reglane vert følgde i ein konkurranse
    Døme
    • døme i VM-sluttspelet;
    • døme i ein musikkonkurranse;
    • domaren dømde straffe til bortelaget
  3. gjere seg opp ei meining om;
    Døme
    • døme ut frå eigne preferansar;
    • etter alt å døme kjem dette til å gå bra;
    • etter smaken å døme må dette vere solbærsaft
  4. setje seg til doms over;
    Døme
    • døme andre strengare enn seg sjølv
    • brukt som adjektiv
      • ha ei dømande haldning

Faste uttrykk

  • den dømande makta
    domstolane
    • den dømande makta er uavhengig av den lovgjevande og den utøvande makta
Artikkelside

deldom

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

dom (1, 1) der straffa er dels på vilkår og dels vilkårslaus
Døme
  • få ein deldom;
  • han håpa på ein deldom;
  • vi vil utvide rammene for bruk av samfunnsstraff og deldom
Artikkelside

samfunnsteneste, samfunnstenest

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

eldre nemning for samfunnsstraff
Artikkelside

individualpreventiv

adjektiv

Tyding og bruk

i jus: som skal verke avskrekkande på lovbrytarar;
til skilnad frå allmennpreventiv
Døme
  • bruk av samfunnsstraff kan gje individualpreventiv effekt
Artikkelside