Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

rope

ropa

verb

Opphav

truleg frå tysk; jamfør norrønt hrópa ‘baktale’

Tyding og bruk

bruke sterk røyst;

skrike, kalle

Døme

rope om hjelp;
rope hurra;
rope på nokon;
rope opp namna på ei liste;
rope noko ut

Faste uttrykk

rope på elgen
kaste opp;
spy (2, 1)
rope på noko
be om noko, gjere krav på noko;
krevje (1), forlange
rope på høgare løn
som ein roper i skogen, får ein svar
ein blir så mykje påakta som ein fortener

sisten

substantiv ubøyeleg

Opphav

substantivering av sist (

Tyding og bruk

den som blir sist i leik
Døme
- bli sisten
barneleik der det gjeld å nå att ein deltakar og gje hen eit slag i det ein roper «sisten»
Døme
- gje nokon sisten

skog

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt skógr

Tyding og bruk

større område der det veks tre
Døme
- vere ute i skog og mark;
- arbeide i skogen
- - barskog
  - krattskog
  - lauvskog
samling av noko som liknar tre
Døme
- ein skog av master

Faste uttrykk

ikkje sjå skogen for berre tre
vere så oppteken av detaljane at ein ikkje ser heilskapen
love gull og grøne skogar
love rikdom eller andre gode
som ein roper i skogen, får ein svar
ein blir så mykje påakta som ein fortener
til skogs
ut eller ute i skogen
familien drog til skogs

ekko

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå gresk

Tyding og bruk

lyd som blir kasta tilbake frå ein fjellvegg eller liknande;
atterljom, gjenlyd
Døme
- berget gav ekko;
- høyre ekkoet når ein roper
noko som blir repetert eller vender tilbake
Døme
- eit ekko frå fortida;
- dei er ekko av internasjonale trendar;
- orda dukkar opp att som eit ekko i siste strofe