Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

legere

legera

verb

Opphav

av latin ligare ‘binde’

Tyding og bruk

smelte saman to eller fleire grunnstoff (1) der minst eitt er metall
- brukt som adjektiv:
  legert stål
jamne ein saus eller ei suppe med eggeplomme, fløyte eller liknande

lege 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt lega; av liggje

Tyding og bruk

det å liggje (sjuk);
liggjande stilling;
leie (2, 3)
Døme
- det vart ikkje lange lega
liggjeplass, særleg for krøter og villdyr;
leie (2, 1)
Døme
- lega etter ein bjørn