Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
8 treff

Nynorskordboka 8 oppslagsord

invitere

invitera

verb

Opphav

av latin invitare ‘by inn, oppmode’

Tyding og bruk

  1. by inn, be (1, 4)
    Døme
    • invitere nokon til middag;
    • invitere på eit glas øl
  2. Døme
    • den alvorlege situasjonen inviterer ikkje til tull og tøys!
Artikkelside

røkl

substantiv hokjønn

Opphav

same opphav som rukl

Tyding og bruk

  1. skrap (2), skrot;
    Døme
    • berre kast røkla
  2. i bunden form: resten, hopen, (dei) andre
    Døme
    • dette skil oss frå røkla

Faste uttrykk

  • heile røkla
    alt eller alle saman
    • han inviterte heile røkla heim;
    • bli kvitt heile røkla
  • mot røkla
    mot alle andre
    • no er det meg mot røkla
Artikkelside

slabberas

substantiv inkjekjønn

Opphav

av slabbe (2

Tyding og bruk

festleg samvære der ein drikk særleg kaffi eller te og pratar
Døme
  • ho inviterte venninnene på slabberas
Artikkelside

etterpålag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

selskap med nye gjester etter det eigenlege selskapet;
Døme
  • vi vart inviterte i etterpålag hos jubilanten
Artikkelside

dessverre, dess verre, di verre, diverre

adverb

Tyding og bruk

så synd, så leitt
Døme
  • eg kan dessverre ikkje kome;
  • vi er dessverre ikkje inviterte;
  • dette kan eg dessverre ikkje kommentere
Artikkelside

drink

substantiv hankjønn

Opphav

frå engelsk; samanheng med drikke (3

Tyding og bruk

(alkoholhaldig) blandingsdrikk som ein vanlegvis drikk utanom måltid
Døme
  • ta ein drink;
  • servere alkoholfrie drinkar;
  • ho inviterte dei på ein drink
Artikkelside

gratistur

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tur som er gratis
Døme
  • dei er inviterte på gratistur
Artikkelside

sameting

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

folkevald forsamling av samar i eit land;
Døme
  • presidentane ved sametinga i Finland, Sverige og Noreg var inviterte til møtet
Artikkelside