Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

verb

frå italiensk; av latin improvisus ‘uventa, utenkt’

arrangere i all hast;
få i stand med dei hjelpemiddel ein har for handa
Døme
- ein improvisert pressekonferanse;
- dei måtte improvisere for å få til ei løysing
komponere, dikte eller liknande på ståande fot
Døme
- improvisere over eit tema

adjektiv

som er laga eller gjort utan planlegging eller førebuing

substantiv hankjønn

stæˊndøpp

kortform av engelsk stand up comedy ‘komedie der ein står opp’

det å stå aleine på ei scene og framføre (tilsynelatande improviserte) humoristiske monologar og vitsar
standupkomikar