Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

impromptu 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

gjennom fransk; frå latin in promptu ‘for alle auga, for handa, parat’

Tyding og bruk

musikkstykke eller dikt som er eller gjev inntrykk av å vere improvisert

impromptu 2

adjektiv

Tyding og bruk

ikkje planlagd;

Døme

han gav oss ein impromptu leksjon om geografi