Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

verb

av latin expedire ‘gjere ferdig, frigjere’

gjere ferdig, ordne (2);
sende (3, 1)
Døme
- ekspedere ei sensitiv sak;
- nokon må ekspedere alle ordrane som kjem inn;
- ekspedere ballen i mål;
- ekspedere pakka rett til mottakaren
betene kundar, pasientar eller liknande
Døme
- ekspedere ein kunde;
- ho ekspederer i ein butikk
gjere det av med;
kvitte seg med;
drepe (1)
Døme
- ein leigemordar som skal ekspedere motstandaren;
- ekspedere tusenvis av sniglar

substantiv hankjønn

frå latin

det å ekspedere eller bli ekspedert
Døme
- ekspedisjon av gods
større ferd med vitskapleg eller militært føremål;
gruppe med deltakarar på ei slik ferd
Døme
- leie ein ekspedisjon til Sørpolen;
- leggje ut på ekspedisjon;
- ein militær ekspedisjon;
- ein fransk ekspedisjon med fem medlemer
- - forskingsekspedisjon
  - polarekspedisjon
avdeling, kontor, rom eller bygg der eit føretak eller ein organisasjon tek imot publikum
Døme
- arbeide i ekspedisjonen
føretak som driv med sending av varer

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

draiv inn

frå engelsk ‘køyre inn’

forretning eller serviceinstitusjon der ein kan køyre inn og bli ekspedert medan ein sit i bilen