Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

diskutere

diskutera

verb

Opphav

av latin dis- og quatere ‘riste (frå kvarandre)'

Tyding og bruk

utveksle meiningar om noko;

drøfte (1), ordskiftast (om)

Døme

diskutere ei sak;
diskutere seg fram til ei avtale;
i artikkelen diskuterer forfattaren ulike løysingar

spørsmål

substantiv inkjekjønn

Opphav

etter dansk, av eldre dansk spørgsel ‘det å spørje’; av spørje og av mål (

Tyding og bruk

spørjande setning eller ytring
Døme
- stille nokon eit spørsmål;
- kome med eit spørsmål;
- rette eit spørsmål til nokon;
- eit nærgåande spørsmål
førespurnad
Døme
- det har vore spørsmål etter deg
sak eller høve som ein drøfter, diskuterer, undersøkjer eller liknande;
problem, vanske (1
Døme
- eit brennande spørsmål;
- utanrikspolitiske spørsmål;
- dei fekk spørsmål om etterkrigstida på eksamen;
- det var aldri spørsmål om noko anna
- - definisjonsspørsmål
  - samvitsspørsmål
  - stridsspørsmål
noko som er uvisst
Døme
- det er eit anna spørsmål;
- om vi lykkast, er eit ope spørsmål

Faste uttrykk

det store spørsmålet
det avgjerande punktet
reise eit spørsmål
stille eit spørsmål;
ta opp eit problem
retorisk spørsmål
spørsmål som ein ikkje ventar svar på, eller som ein stiller for seg sjølv for å kunne svare på det
utan spørsmål
utan å tvile eller nøle
dei godtok straffa utan spørsmål
vere eit spørsmål om
dreie seg om;
vere tale om;
vere ei føresetnad
dette er eit spørsmål om liv og død;
heile saka var eit spørsmål om tid

drøfting

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å drøfte (1);
diskusjon, vurdering
Døme
- ta ei sak opp til drøfting;
- dei litterære drøftingane i teksten blir litt for overflatiske
møte der ein drøftar, vurderer eller diskuterer noko;
konferanse
Døme
- bli kalla inn til ei drøfting