Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

disharmonisk

adjektiv

Tyding og bruk

prega av musikalsk disharmoni (1)
Døme
- disharmoniske akkordar
utan likevekt;
uroleg;
grell
Døme
- eit disharmonisk sinn;
- ei disharmonisk samtale;
- disharmoniske farger

splitte

splitta

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

dele med fysisk makt;
kløyve, spalte;
skilje
Døme
- vassrøyret vart splitta i to
- brukt som adjektiv:
  eit splitta atom
få til å dele seg opp;
spreie (5)
Døme
- politiet splitta demonstrantane
vere årsak til splitting (2);
jamfør splittande
Døme
- vedtaket splitta partiet
- brukt som adjektiv:
  eit splitta folk
brukt som adjektiv: disharmonisk, motsetnadsfylt
Døme
- eit splitta sinn

Faste uttrykk

splitt og hersk
det å svekkje motstandarar ved å gjere dei innbyrdes usamde

skurre

skurra

verb

Opphav

lydord

Tyding og bruk

lyde stygt eller disharmonisk
Døme
- røysta skurra i høgtalaren
- brukt som adjektiv:
  ein skurrande lyd
i overført tyding: vere uheldig;
gå dårleg
Døme
- det var noko som skurra i ekteskapet

Faste uttrykk

skurre i øyra
vere lite truverdig
skamrosinga skurra i øyra

uharmonisk

adjektiv

Tyding og bruk

prega av musikalsk disharmoni (1)
i overført tyding: som ikkje er harmonisk (2);
disharmonisk (2)
Døme
- uharmoniske menneske

grell

adjektiv

Opphav

frå tysk ‘vreid’

Tyding og bruk

som skjer i auga;
glorete, disharmonisk (2)
Døme
- grelle fargar;
- grelt lys
som verkar støytande
Døme
- utsegna står i grell kontrast til det som var sagt før valet;
- ein grell røyndom

glorete

adjektiv

Tyding og bruk

med mange skrikande fargar;

grell, disharmonisk

Døme

eit glorete antrekk;
bøker med glorete omslag