Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

brek

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å breke, særleg ein einskild gong;

mekring

Døme

bukken gjev frå seg grove og langdregne brek

breke, brekte

breka, brekta

verb

Opphav

lydord

Tyding og bruk

gje frå seg langdregen lyd med korte støytar som er særmerkt for sauer og visse andre dyr

Døme

sauene breker;
ei lita geit brekte oppe i lia