Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

totalvrak

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

om køyretøy: fullstendig vrak (1, 3)
Døme
  • bilen er totalvrak
Artikkelside

skipsvrak

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

vrak (1, 1) av eit grunnstøytt eller forlist skip
Artikkelside

vrake

vraka

verb
kløyvd infinitiv: vraka

Opphav

av lågtysk wraken eller av vrak (1

Tyding og bruk

  1. forkaste som ueigna;
    forsmå (1), vise bort;
    Døme
    • vrake eit framlegg;
    • jenta vraka guten
  2. om vrakar: granske varekvalitet og skilje ut det som ikkje held mål
    Døme
    • vrake fisk;
    • vrake tømmer
  3. gjere til vrak;
    øydeleggje
    Døme
    • han sovna ved rattet og vraka bilen

Faste uttrykk

  • velje og vrake
    ta det ein helst vil ha
    • det er berre å velje og vrake frå menyen;
    • du kan velje og vrake frå eit utval italienske vinar
Artikkelside

vrak 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå lågtysk eller nederlandsk; same opphav som rak (2

Tyding og bruk

  1. (skrog av) skip som er totalhavarert;
    Døme
    • dei overvakar vrak langs kysten der det er fare for oljeutslepp
  2. Døme
    • leite etter vrak langs stranda
  3. noko som er skadd eller øydelagt og ikkje kan brukast
    Døme
    • køyre bilen til vrak;
    • mindre sagbord og skadd tømmer blir rekna for vrak
  4. person som er fysisk eller psykisk nedbroten
    Døme
    • eit alkoholisert vrak;
    • kjenne seg som eit vrak

Faste uttrykk

  • kaste/slå vrak på
    forkaste;
    vrake (1)
    • kaste vrak på tradisjonane;
    • fleire måtte slå vrak på slektsgarden
Artikkelside

kaste/slå vrak på

Tyding og bruk

Sjå: kaste, vrak
Døme
  • kaste vrak på tradisjonane;
  • fleire måtte slå vrak på slektsgarden
Artikkelside

vraktømmer

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

tømmer frå eit vrak;
Artikkelside

vrak 2

adjektiv

Opphav

av vrak (1

Tyding og bruk

  1. om fartøy: som har vorte eit vrak (1, 1);
    totalhavarert
    Døme
    • skuta låg vrak
  2. om person: som kjenner seg som eit vrak (1, 4);
    nedbroten, utsliten
    Døme
    • pårøyninga var så stor at han var heilt vrak neste dag
Artikkelside

bilvrak

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

Artikkelside

fjordbotn

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør botn

Tyding og bruk

  1. grunn (1, 4) i ein fjord
    Døme
    • finne vrak på fjordbotnen
  2. inste enden av ein fjord
    Døme
    • bu inni fjordbotnen
Artikkelside