vege 2
vega
verb
kløyvd infinitiv: vega
Opphav
norrønt vegaTyding og bruk
- finne eller fastsetje vekta eller tyngda av noko
Døme
- helsesjukepleiaren veg og måler høgda på alle skulebarna;
- vege slaktet;
- vege seg;
- ho vog opp 5 kg poteter
- ha ei viss vekt;
Døme
- pakka veg 2 kg;
- vege over 70 kg
- i overført tyding: gje noko eit visst verd (3, 2) eller ei viss tyngd (5)
Døme
- hennar meining veg tungt;
- alle føremonene vog opp denne ulempa
- i overført tyding: vurdere ulike moglegheiter;tenkje nøye gjennom noko
Døme
- vege fleire omsyn mot kvarandre;
- han vog for og imot tilbodet
- liggje ustøtt
Døme
- stokken ligg og veg
Faste uttrykk
- bli vegen og funnen for lettbli vurdert og avvist
- vege opp formotverke ein mangel eller veikskap med å styrkje andre funksjonar eller eigenskapar;
kompensere (3) for- lang erfaring kan vege opp for manglande formell kompetanse
- vege orda sinetenkje seg godt om før ein seier noko;
jamfør vege orda sine på gullvekt