Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

substantiv hankjønn

grense (, 2) der noko byrjar å gjere vondt;

substantiv hankjønn

tverrtre som dannar botn i ein dørkarm;
terskel (1)
Døme
- lakkere dørstokken
brukt i uttrykk for å gå inn eller ut, la noko eller nokon kome inn, vitje nokon eller liknande
Døme
- gjestene stig over dørstokken til det ærverdige hotellet;
- naboane kom aldri innanfor dørstokken;
- dei sleppte ingen fotograf over dørstokken

trakke/trø ned dørstokken
vitje svært ofte
dei trødde ikkje ned dørstokken i kyrkja;
eg trakkar ned dørstokken på biblioteket

substantiv hankjønn

norrønt þresk(j)ǫldr

tverrtre som dannar botn i ein dørkarm;
dørterskel, dørstokk (1)
Døme
- opne døra og stige over terskelen
naturleg høgd under vatn, til dømes i ein fjord;
jamfør terskelfjord
i overført tyding: hindring eller grense som må overstigast før noko kan skje
Døme
- minske terskelen for intern kritikk;
- ha høg terskel for å be om hjelp;
- det må vere ein låg terskel for å varsle
minste påverknad på eit sanseorgan som må til for å få til ein reaksjon