tone 2
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt tóni ‘tone, musikalsk lyd’; opphavleg frå gresk tonos ‘spenning, spent streng, tone’Tyding og bruk
- lyd som har ei viss høgd, styrke og kvalitet og er danna av regelfaste svingingar i ein lekam, til dømes streng på eit musikkinstrument eller stemmebanda hos menneske
Døme
- sopranane sang dei høgaste tonane;
- høyre vakre tonar;
- han kan ikkje syngje ein tone
- brukt som etterledd i ord som
- fløytetone
- halvtone
- kammertone
Døme
- setje tone til eit dikt
Døme
- fiolinen hadde ein vakker tone
- heving eller senking av røysta som uttrykk for stemning, innstilling og liknande;
Døme
- i ein spørjande tone;
- ikkje ta den tonen!
- han sa det i ein fortruleg tone
- (rett) måte å te seg eller uttrykkje seg på;skikk og bruk, åtferd
Døme
- det er ikkje god tone
- lys, skugge og fargar i samspel som gjev eit visst særpreg;
Døme
- håret har ein raudleg tone
Faste uttrykk
- blå tone
- finne tonenkome godt overeins med;
like- dei fann tonen under middagen;
- vi finn raskt tonen
- gje tonenspele eller syngje den tonen musikarane skal ta utgangspunkt i når dei skal stemme eller syngje
- i høge tonarsærs mykje
- han prisa maten i høge tonar;
- dei rosar arbeidet i høge tonar
- nye tonarnye eller annleis haldning, synspunkt eller praksis hos nokon
- dette var nye tonar frå leiinga
- slå an tonen
- spele første tone i eit musikkstykke
- vise korleis noko skal gå føre seg;
gje ramma for noko- opposisjonen slo an tonen for forhandlingane;
- den første låten slo an tonen for konserten
- takt og toneframferd overfor andre menneske
- lære seg reglane for god takt og tone;
- vise dårleg takt og tone