Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
52 treff

Nynorskordboka 52 oppslagsord

urinsyre

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

nitrogenhaldig, organisk syre (1, 1) som blir skild ut med urinen
Artikkelside

svovelsyrling

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

svak syre (1, 1) som ein framstiller med å løyse svoveldioksid i vatn
Artikkelside

svovelsyre

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

sterk syre (1, 1) som ein framstiller av svoveldioksid, luft og vatn
Artikkelside

syrebad

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

syre (1, 1) til å duppe ting (særleg av metall) i som ledd i ein kjemisk prosess
Artikkelside

sur

adjektiv

Opphav

norrønt súrr

Tyding og bruk

  1. med skarp smak eller lukt (som av sitron eller eddik);
    til skilnad frå søt (1), bitter (2, 1) og salt (2
    Døme
    • sure plommer;
    • få sure oppstøytar;
    • sur røyk;
    • mjølka er vorte sur
  2. i kjemi: som har eigenskapar som ei syre (1, 1);
    som har ein pH-verdi under 7;
    motsett basisk
    Døme
    • ei sur løysning;
    • sur nedbør;
    • sure vassdrag
  3. Døme
    • sur jord
  4. kald og rusken;
    Døme
    • det er surt ute i dag;
    • sur vind
  5. hard, stri, vanskeleg
    Døme
    • surt slit;
    • gjere livet surt for nokon
    • brukt som adverb:
      • surt tente pengar
  6. misnøgd, mutt, gretten
    Døme
    • vere sint og sur;
    • få sur kritikk
    • brukt som adverb:
      • sjå surt på nokon
Artikkelside

tannròte, tannrote

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

skade på tennene grunna syre frå bakteriar;
Artikkelside

tannròt 2, tannrot

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

skade på tennene grunna syre frå bakteriar;
Artikkelside

vinsyre

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

organisk syre (1, 1) som særleg finst i vindruer
Artikkelside

syreåtak

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

åtak frå syre (1, 1)
Døme
  • syreåtak på tennene
Artikkelside

syrling

substantiv hankjønn

Opphav

etter tysk Säuerling

Tyding og bruk

i kjemi: syre (1, 1) som har færre (oftast eitt mindre) oksygenatom enn den mest stabile syra som er oppbygd av dei same grunnstoffa;
Artikkelside