Avansert søk

7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

sturing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å sture (1)
Døme
  • det vart ein del sutring og sturing

sture

stura

verb

Opphav

norrønt stúra

Tyding og bruk

  1. vere sorgsam eller motlaus
    Døme
    • gå og sture for seg sjølv
  2. om planter: stogge i voksteren;
    vantrivast
    Døme
    • blomstrane sturer i det kalde vêret

stur

adjektiv

Opphav

av sture

Tyding og bruk

trist, sorgsam;

kure 2

kura

verb

Opphav

jamfør islandsk kúra ‘liggje, sitje ihopkropen’

Tyding og bruk

  1. lute seg ned;
    gjere seg liten
  2. vere i ulag;
    sture
  3. liggje still, kvile, sove

baki

preposisjon

Tyding og bruk

  1. i den bakre enden;
    Døme
    • sitje baki båten
  2. brukt som adverb:
    Døme
    • sitje baki;
    • sitje og sture baki der

veksthemming, veksthemjing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det at planter blir ståande og sture ei tid etter utplantinga

hume

huma

verb

Opphav

jamfør norrønt húma ‘skumre’

Tyding og bruk

  1. stå rådlaus, gjerandslaus;
    tale fomlande
    Døme
    • ho stod og huma og visste ikkje kva ho skulle seie
  2. vere slapp, tung;
    Døme
    • hesten stod der og huma heile dagen og ville ikkje ete
  3. bli håttlaus av alderdom, tape seg, sløvast
    Døme
    • han tok til å hume
    • upersonleg:
      • det humar med handet går til atters