Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

standplass

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

stad der ein står, til dømes når ein skyt, observerer og liknande

Døme

skiskyttaren skaut frå standplass;
han fiska laks med fluge frå standplassen

felæger

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

standplass, kvileplass for fedrift (2);

beitestad for (drifte)fe