Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

støy

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

uynskt eller ubehageleg lyd;
bråk, larm, spetakkel
Døme
- vere plaga av støy frå trafikken;
- lage støy;
- støy og spetakkel
forvirrande eller forstyrrande element
Døme
- det er mykje støy på internett;
- det er mykje støy i dataa

stime 2

stima

verb

Opphav

norrønt stíma; av stim ( og stim (

Tyding og bruk

gå i stim (2
Døme
- silda stimar mot land
gå fort;
haste (1)
Døme
- stime av garde
- brukt som adverb:
  kome stimande
stimle
Døme
- ungane stima saman om nissen
kave (3, 2), streve (1)
Døme
- kva er det du stimar med?
leike (2, 1);
støye
Døme
- ståke og stime

ståke

ståka

verb

Opphav

kanskje av lågtysk stoken ‘stikke, støyte’

Tyding og bruk

halde leven;
bråke (2, 1), larme, støye
Døme
- ungane ståka utanfor
ha det travelt;
streve (1)
Døme
- ha mykje å ståke med