Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

norrønt -stǿði i vindstǿði ‘vindstode’

plass, stad (1, tilhelde
Døme
- eg tok meg støe ved brua;
- ha støet sitt langt frå folk
stode, tilstand;
gjerd, lag

substantiv inkjekjønn

jamfør støe (

substantiv inkjekjønn

støe (, 1) der ein plar setje garn

substantiv inkjekjønn

frå latin ‘støe, feste’