Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

smie 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt smiðja; av smed

Tyding og bruk

hus eller rom til å smi i;

verkstad for ein smed

Døme

drive i smia

belg

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt belgr

Tyding og bruk

(pose eller sekk av) flådd skinn som er rengt av eit dyr utan å vere skore opp i buken
sekkforma reiskap brukt til å puste luft på elden for å auke temperaturen; jamfør blåsebelg og smiebelg
Døme
- dra belgen i smia
del av orgel, trekkspel, sekkepipe eller liknande som pumpar luft inn i den delen av instrumentet som lagar lyd
Døme
- belgen på eit orgel;
- dra belgen på trekkspelet
noko som liknar ein belg (2)
Døme
- belgen på eit gammalt fotografiapparat
skolm (1)
buk (1), vom (2)
midtstykke i ein trål

hete 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt hita

Tyding og bruk

det å gjere heit (1);
oppheting (til dømes av jern i smia)
Døme
- det er gjort med tre heter
tid som jernet held seg smivarmt
strid (1, 2);
ri (1, 1)
Døme
- det vart ei hard hete

heite 1

substantiv hokjønn

Opphav

jamfør heit og heite (

Tyding og bruk

oppheting (til dømes av jern i smia)