Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
4 treff

Nynorskordboka 4 oppslagsord

seng

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt sæ(i)ng

Tyding og bruk

  1. møbel (med utstyr) til å sove i eller kvile på
    Døme
    • liggje i senga og sove;
    • hotellet har 100 senger;
    • har du reidd opp senga?
    • eg legg meg litt på senga og kviler;
    • han prøver å vere i seng før midnatt;
    • det er på tide å gå til sengs;
    • ho er oppe av senga etter operasjonen
  2. Døme
    • lage ei seng av granbar
  3. underlag, til dømes i matretter
    Døme
    • fisken vart servert på ei seng av grønsaker
  4. Døme
    • så ei seng med gulrot og ei med reddik

Faste uttrykk

  • gå til sengs med
    liggje med;
    ha samleie med
  • halde senga
    vere sjuk og sengeliggjande
    • eg måtte halde senga eit par dagar
  • ta nokon på senga
    1. besøkje nokon før dei har stått opp
    2. overrumple nokon
Artikkelside

åkerreddik

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

plante i slekta reddik (1) med små, lysegule eller kvite blomstrar, ofte rekna som ugras;
Raphanus raphanistrum subsp. raphanistrum
Artikkelside

stengelknoll

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

knoll (1) på stengel hos nokre planter som inneheld opplagsnæring, til dømes hos reddik, kålrot og potet
Artikkelside

reddik

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; av latin radix ‘rot’

Tyding og bruk

  1. plante i krossblomsterfamilien med knollar på rot og underjordisk stengel;
    Raphanus sativus
    Døme
    • dyrke reddikar
  2. etande knoll frå planta reddik (1)
    Døme
    • skjere reddiken i tynne skiver
Artikkelside