Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

prange 1

pranga

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

stå fram med brask og bram;

glimre (2), brikje (3)

Døme

ho pranga på framsida av bladet

brukt som adjektiv:
- prangande forgylling

prange 2

pranga

verb

Opphav

samanheng med prakke

Tyding og bruk

presse eller nøyde til å ta imot eller kjøpe
Døme
- prange varene sine inn på folk
prute, kjøpslå
Døme
- prange ned prisen
drive småhandel eller bytehandel