Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

vink

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

einskild vinkande rørsle
ordre i form av eit teikn
Døme
- hunden lystra det minste vink
indirekte oppmoding;
tips, hint;
rettleiing
Døme
- dei fekk eit vink om at noko var i vente;
- gje gode råd og vink

lystre 1

lystra

verb

Opphav

av lågtysk lusteren; samanheng med lyd ( og lyde (

Tyding og bruk

rette seg etter;

vere lydig mot;

Døme

lystre blindt;
han lystrar mor si;
dei lystra ordre