Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

nod

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

klinka eller bøygd spiss på ein spikar eller liknande

klinke 4

klinka

verb

Opphav

samanheng med klinge (

Tyding og bruk

støyte glasa saman når ein skåler
Døme
- klinke med nokon;
- dei klinka og drakk
spele med klinkekuler

klinknagle

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

nagle til å klinke (, 1) med eller som er klinka

klinkbyggje, klinkbygge

klinkbyggja, klinkbygga

verb

Tyding og bruk

byggje båt slik at kvar bordgang ligg med nedre kant utanpå nærmaste bordgang under og er klinka fast til han;

til skilnad frå kravellbyggje

klinkbygd

adjektiv

Opphav

Tyding og bruk

om båt: som har kvar bordgang klinka fast utanpå bordgangen under;

til skilnad frå kravellbygd

klinke 1

substantiv hokjønn

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

stenge for dør, port eller liknande;

Døme

ta i klinka