Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

forråde

forråda

verb

Opphav

frå lågtysk ‘råde falskt’, jamfør norrønt forráða; av for- ( og rå (

Tyding og bruk

opptre trulaust mot;
svike, svikte
Døme
- forråde fedrelandet;
- forråde ein ven
gjere kjend;
røpe
Døme
- forråde seg;
- smilet forrådde kva ho tenkte på

forråd

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå lågtysk, jamfør norrønt forráð ‘rådvelde’; av for- ( og råd (

Tyding og bruk

samla mengd;

Døme

ha stort forråd av kunnskapar;
eit nytt forråd av ord