Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

esel

substantiv inkjekjønn

Opphav

gjennom lågtysk, frå latin asinus; jamfør asen (

Tyding og bruk

brunt eller grått hovdyr med lange øyre, som er mindre enn ein hest;
samnemning for villesel og halvesel
Døme
- vere sta som eit esel;
- ri på eit esel
dum person
Døme
- ditt esel!

asen 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt asni; av latin asinus

Tyding og bruk

særleg i bibelspråk: esel
som skjellsord: tosk
Døme
- ditt asen du er!

ase 2

asa

verb

kløyvd infinitiv: asa

Opphav

truleg innverknad frå lågtysk asen ‘gjere sulkete arbeid’ og forelda asne ‘slite’; same opphav som ase (

Tyding og bruk

ståke, bråke (2;
mase
Døme
- mase og ase
streve, kave (3
Døme
- ase seg opp;
- ase seg ut