Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NB
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillinger
Kontakt oss
NB
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Enkelt søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøyde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjoner
konjunksjoner
subjunksjoner
interjeksjoner
Nullstill
Listevisning
Om avansert søk
18 treff
Bokmålsordboka
3
oppslagsord
mellomalder
substantiv
hankjønn
Vis bøyning
Betydning og bruk
middelalder
(1)
periode i geologisk tidsregning (252 til 66 millioner år tilbake i tid) som omfatter periodene
trias
,
jura
(
2
II)
og
kritt
(
2
II)
;
mesozoikum
Artikkelside
frygisk toneart
Betydning og bruk
skala
(1)
i gresk antikk
eller
i kirkelig mellomalder brukt i musikk
;
Se:
frygisk
Artikkelside
frygisk
adjektiv
Vis bøyning
Betydning og bruk
som gjelder oldtidslandskapet Frygia i Lilleasia
Faste uttrykk
frygisk lue
myk, kjegleformet lue med ørelapper og frambøyd topp
frygisk toneart
skala
(1)
i gresk antikk
eller
i kirkelig mellomalder brukt i musikk
Artikkelside
Nynorskordboka
15
oppslagsord
mellomalder
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Tyding og bruk
i europeisk historie: tid mellom antikken og moderne tid, om lag år 500–1500
periode i geologisk tidsrekning (252 til 66 millionar år tilbake i tid) som omfattar periodane
trias
,
jura
(
2
II)
og
krit
(
3
III)
;
mesozoikum
Faste uttrykk
nordisk mellomalder
tidsrom frå om lag år 1000 til reformasjonen
Artikkelside
sein
adjektiv
Vis bøying
Opphav
norrønt
seinn
Tyding og bruk
som tek lang tid
;
langsam
(1)
,
trå
(
2
II
, 1)
,
treg
(2)
Døme
seine rørsler
;
ho er ein sein lesar
;
leksikografi er eit seint arbeid
brukt som adverb:
han går seint opp trappa
;
moderniseringa går seint
som lèt vente på seg
;
som skjer lenger inn i framtida enn venta
Døme
vere ein halv time for sein
;
ho åt sein middag
;
påska er sein i år
brukt som adverb:
han kjem for seint på skulen
;
eg står seint opp om lørdagen
som krev lang veksetid
Døme
desse potetene er seine
;
seine pærer
som skjer etter noko anna i tid
;
som skjer mot slutten av ein periode
Døme
ei sein kveldsstund
;
i sein mellomalder
brukt som adverb:
seint på kvelden
brukt i komparativ: som skjer på eit tidspunkt som ligg etter eit anna tidspunkt
;
som har skjedd nyleg
Døme
ei av dei seinare bøkene til forfattaren
;
dei seinare åra har utviklinga betra seg
brukt som adverb:
seinare i dag
;
ti år seinare
;
eg kom seinare enn planlagt
brukt i superlativ: som høyrer til den siste delen av ein tidsbolk eller rekkje
;
sist
Døme
dei seinaste åra har staden forandra seg
;
den seinaste målinga viser klar betring
brukt som adverb i superlativ: innan eller samtidig med eit fastsett tidspunkt
;
med siste frist
Døme
svaret kjem seinast etter tre veker
;
oppgåva må vere inne seinast fredag
Faste uttrykk
før eller seinare
på eit eller anna tidspunkt
vi vonar å finne ei løysing før eller seinare
ikkje vere sein om
vere snar til
ho var ikkje sein om å by på kaffi når nokon stakk innom
noko ein seint vil gløyme
som ein aldri kjem til å gløyme
denne festen var noko eg seint vil gløyme
;
ei oppleving dei seint vil gløyme
sein i vendinga
som reagerer eller rører seg langsomt
;
treg
(2)
spelaren er for sein i vendinga
;
ho var ikkje sein i vendinga
seint og tidleg
støtt og stendig
;
jamt og ofte
Artikkelside
stand
3
III
substantiv
hankjønn eller inkjekjønn
Vis bøying
Opphav
frå
tysk
;
same opphav som
stand
(
1
I)
Tyding og bruk
om eldre forhold: kvar av de sosiale gruppene samfunnet i mellomalder var delte inn i
Døme
presteskapet, adelen, borgarane og bøndene var dei fire stendene i mellomaldersamfunnet
;
kvar stand hadde sine plikter og rettar
etterledd som karakteriserer yrke
;
i ord som
bondestand
,
handelsstand
,
legestand
,
prestestand
og
sjømannsstand
Artikkelside
handskrift
2
II
substantiv
inkjekjønn eller hokjønn
Vis bøying
Opphav
gjennom
tysk
Handschrift
,
frå
latin
manu scriptum
‘handskriven (bok)'
;
jamfør
skrift
(
2
II)
Tyding og bruk
handskrive verk (ofte avskrift) frå eldre tid, særleg oldtid
eller
mellomalder
;
kodeks
(2)
Døme
studere eit gammalt handskrift
Artikkelside
tidleg
2
II
adjektiv
Vis bøying
Opphav
jamfør
norrønt
tíðligr
;
lågtysk
tidelik
Tyding og bruk
som ligg nær byrjinga av noko
;
som høyrer til, har plass blant dei første i ei rekkje
;
som høyrer til, gjeld første delen av eit tidsavsnitt (
til dømes
dag, veke, år, periode)
Døme
på eit
tidleg
tidspunkt
;
eit
tidleg
nummer
;
ei
tidleg
utgåve
;
ein
tidleg
fase
;
tidleg
morgon
;
tidleg
på dagen
;
byrje dagen
tidleg
;
stå
tidleg
opp
;
stå opp, leggje seg
tidleg
;
i dag, i morgon
tidleg
;
tidleg
og seint
–
støtt
;
tidleg
i veka, på våren
;
i hans
tidlegaste
ungdom
;
ho flytta
tidleg
heimanfrå
;
tidleg
mellomalder, gotikk
;
i
tidlegare
tider
;
frå dei
tidlegaste
tider
;
han er ikkje så sterk no som
tidlegare
–
som før
som står før, lenger framme
;
føregåande
Døme
trykket ligg på ei
tidlegare
staving
som hender, går føre seg før (noko anna)
eit
tidlegare
tog
frå ei tid som ligg lenger attende
ein
tidlegare
kollega
(som hender) i god tid (før noko tek til)
Døme
vere
tidleg
ute
;
møte fram (for)
tidleg
;
du må vere
tidlegare
ute!
–
før
som hender, kjem før enn vanleg, normalt
tidleg
frukost
;
gå
tidleg
(frå arbeidet)
;
den
tidlegaste
vinteren i manns minne
;
tidleg
ekteskap
–
ekteskap mellom unge
;
i dei
tidlegaste
delane av bygda har såinga kome i gang alt
–
der våren kjem først
;
tidlege
grønsaker
som
adverb
: før enn normalt
bli
tidleg
vaksen
;
vere
tidleg
utvikla
som
adverb
: om kort tid, snart
kor
tidleg
går den første bussen?
vi får svar
tidlegast
til veka
;
i
tidlegaste
fall
Faste uttrykk
i tidlegaste laget
før det er naudsynt eller ynskjeleg
Artikkelside
frygisk
adjektiv
Vis bøying
Tyding og bruk
som gjeld det gamle Frygia i Vesleasia
Faste uttrykk
frygisk lue
mjuk, kjegleforma lue med øyrelappar og frambøygd topp
frygisk skala
særskild
skala
(1)
i gresk antikk
eller
i kyrkjeleg mellomalder brukt i musikk
Artikkelside
årmann
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
norrønt
ármaðr
, av
árr
‘tenar’
Tyding og bruk
i norsk mellomalder: lokal ombodsmann for konge
eller
biskop i eit distrikt
Artikkelside
nordisk mellomalder
Tyding og bruk
tidsrom frå om lag år 1000 til reformasjonen
;
Sjå:
mellomalder
Artikkelside
frygisk skala
Tyding og bruk
særskild
skala
(1)
i gresk antikk
eller
i kyrkjeleg mellomalder brukt i musikk
;
Sjå:
frygisk
Artikkelside
mesozoisk
adjektiv
Vis bøying
Tyding og bruk
som gjeld jordas mellomalder
Artikkelside
Forrige side
Side 1 av 2
Neste side
Resultater per side:
10
20
50
100