Avansert søk

Bokmålsordboka 1 oppslagsord

substantiv hankjønn eller hunkjønn

i lagspill, for eksempel fotball: det å sende ballen videre til en medspiller;

verb

kløyvd infinitiv: lesa

norrønt lesa ‘plukke, samle, lese’, i tydinga ‘forsøkje å lære’ med innverknad frå latin legere ‘samle, lese’; jamfør lekse (

følgje (språk)teikn med auga og gje dei att som språk;
forstå skriftteikn
Døme
- lære å lese og skrive;
- han las høgt for ungane før dei la seg;
- ho sit og les i avisa;
- eg har lese om han på nettet;
- kan du lese av målaren?
- eg er dårleg til å lese kart
tolke (2), forstå (1)
Døme
- eg les dette teiknet som R;
- han vart fristilt (les: sagt opp);
- lagkameraten greidde ikkje å lese pasninga
seie fram etter skrift;
deklamere (1);
be (1, 2)
Døme
- elevane las opp dikt for foreldra;
- lese kveldsbøn;
- lese for maten
prøve å lære;
studere
Døme
- lese på leksene;
- studentane les til eksamen;
- ho las matematikk på universitetet
gje (privat)undervisning
Døme
- han les med dei før norskprøva

lese mellom linjene
forstå noko som ikkje er direkte uttrykt
lese nokon teksten
irettesetje nokon
læraren las elevane teksten da halve klassa ikkje leverte i tide
lese seg til
lære noko ved å lese
eg har lese meg til korleis eg skal sy i ein ny glidelås
lese tankane til nokon
skjøne kva nokon tenkjer
lese ut
gjere seg ferdig med (til dømes ei bok eller eit kapittel)