reskript
substantiv inkjekjønn
Opphav
frå latin, av rescribere ‘skrive attende’Tyding og bruk
i Danmark-Noreg: skriftleg påbod frå kongen til ein eller fleire bestemte personar eller myndigheiter;
til skilnad frå forordning (2)
Døme
- eit kongeleg reskript til fogden