forordning
substantiv hokjønn
Opphav
frå tysk; av ordneTyding og bruk
- lovbod frå ei myndingheit
Døme
- ei forordning frå keisaren
- i Danmark-Norge 1537–1814: allminneleg lov gjeven av kongen til heile folket;til skilnad frå reskript
Døme
- kongeleg forordning
- i EU-rett: juridisk dokument som gjeld som ei lov i dei einskilde landa utan å vere vedteken der
Døme
- ei forordning for EU;
- forordninga om handel som kryssar grensene