avlat
substantiv inkjekjønn eller hankjønn
Opphav
frå lågtysk; jamfør norrønt aflátTyding og bruk
- i den katolske kyrkja: ettergjeving av straff for ei syndig handling
- i overført tyding: bot (3) for noko gale ein har gjort
Døme
- kjøpe seg avlat for miljøsynder