prakt
substantiv hokjønn
Opphav
frå lågtyskTyding og bruk
storslått og imponerande utsjånad;
herlegdom, pryd
Døme
- fyrsteleg prakt
Faste uttrykk
- pomp og praktoverdådig stas
- han vart motteken med pomp og prakt;
- jubileet vart markert utan pomp og prakt