Nynorskordboka
uavkorta
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| uavkorta | uavkorta | uavkorta | uavkorta |
Tyding og bruk
heil og full, fullstendig;
som ikkje er avkorta
Døme
- ha uavkorta rett
- brukt som adverb:
- gjelde uavkorta;
- inntektene går uavkorta til Redd Barna