Nynorskordboka
uavbroten
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| uavbroten | uavbrote | uavbrotne | uavbrotne |
Tyding og bruk
som ikkje er avbroten;
utan avbrot
Døme
- ein uavbroten tradisjon
- brukt som adverb:
- tennene klapra uavbrote