Artikkelside

Nynorskordboka

sukker

substantiv inkjekjønn
Bøyningstabell for dette substantivet
eintalfleirtal
ubunden formbunden formubunden formbunden form
eit sukkersukkeretsukkersukkera

Opphav

gjennom lågtysk og, italiensk; frå arabisk sukkar, opphavleg frå eit indisk språk

Tyding og bruk

  1. næringsemne med søt smak som ein vinn ut frå visse planter eller lagar syntetisk
    Døme
    • brunsukker;
    • kandissukker;
    • røyrsukker;
    • raffinert sukker;
    • ha sukker i teen;
    • strø sukker på grauten;
    • farin, melis og raffinade er sukker
  2. Døme
    • ha sukker i urinen