Bokmålsordboka
båndtvang, bandtvang
substantiv hankjønn
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en bandtvang | bandtvangen | bandtvanger | bandtvangene |
| en båndtvang | båndtvangen | båndtvanger | båndtvangene |
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en bandtvang | bandtvangen | bandtvanger | bandtvangene |
| en båndtvang | båndtvangen | båndtvanger | båndtvangene |