Bokmålsordboka
kjentmann
substantiv hankjønn
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en kjentmann | kjentmannen | kjentmenn | kjentmennene |
Betydning og bruk
person som er lokalkjent på et sted;
jamfør kjentfolk (2)
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en kjentmann | kjentmannen | kjentmenn | kjentmennene |