vanleg
adjektiv
Opphav
norrønt vanaligr, av vaneTyding og bruk
- som ofte skjer eller førekjem
Døme
- dårleg søvn er eit vanleg problem;
- det var eit vanlegare yrke tidlegare
- som er mest brukt eller oftast finst;
Døme
- vanlege folk;
- vanleg bjørk;
- dei var kledde i vanlege klede;
- eg har det vanlegaste namnet i Noreg
- brukt som adverb:
- det er vanleg travelt for tida;
- det var som vanleg heilt fullt
- som er etter vanen eller sedvanen
Døme
- han gjekk den vanlege kveldsturen sin;
- eg la meg til vanleg tid;
- du må vise vanleg folkeskikk
Faste uttrykk
- til vanlegsom i dei fleste tilfelle;
vanlegvis- til vanleg stod ho tidleg opp
- vanleg fleirtalmeir enn halvparten av røystene ved ei avrøysting