trubadur
substantiv hankjønn
Opphav
gjennom fransk, frå provençalsk, av trobar ‘finne på, dikte’Tyding og bruk
Døme
- arrangere konsert med den lokale trubaduren
- om eldre forhold: omreisander diktar som komponerer og framfører kjærleikssongar
Døme
- ein provencalsk trubadur