særklasse
substantiv hankjønn eller hokjønn
Tyding og bruk
det å ha svært gode evner, eigenskapar eller kvalitetar innanfor eit felt eller område
Døme
- fotballspelaren viste særklasse
Faste uttrykk
- i særklasse
- av særleg høg kvalitet;
førsteklasses- Noreg var i særklasse i meisterskapen
- i høg grad
- ho var i særklasse best av jentene;
- kommunen er i særklasse dårlegast stilt med lærarkrefter