nybyggjar, nybyggar
substantiv hankjønn
Tyding og bruk
- person som ryddar og byggjar eit gårdsbruk eller annan bustad på ei ubygd tomt;
Døme
- dei første nybyggjarane kom til dalen på 1600-talet
- nybyggjar (1) som buset seg ein stad som hovudsakleg eller opphavleg er folkesett av ei anna folkegruppe
Døme
- norske nybyggjarar i Amerika;
- nybyggjarane fortrengde urbefolkninga