busetjar, busettar
substantiv hankjønn
Tyding og bruk
- person som slår seg ned på ubygd land;
Døme
- dei første busetjarane kom til Island på 800-talet
- person som slår seg ned ein stad som hovudsakleg eller opphavleg er folkesett av ei anna folkegruppe;
Døme
- dei israelske busetjarane på Vestbreidda;
- urbefolkninga vart fordrivne av europeiske busetjarar