Nynorskordboka
vitar, vetar
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vetar | vetaren | vetarar | vetarane |
| ein vitar | vitaren | vitarar | vitarane |
Opphav
av viteTyding og bruk
person som veit mykje om eit emne eller fag
Døme
- vitaren er sikker i si sak
- som etterledd i ord som
- allvitar
- samfunnsvitar