Nynorskordboka
bindhake
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein bindhake | bindhaken | bindhakar | bindhakane |
Opphav
av bindeTyding og bruk
hake (2, 1) til å halde saman bygningskonstruksjonar med
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein bindhake | bindhaken | bindhakar | bindhakane |