Nynorskordboka
helake
helaka
verb
kløyvd infinitiv: helaka
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å helakaå helake | helakar | helaka | har helaka | helak!helaka!helake! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| helaka + substantiv | helaka + substantiv | den/det helaka + substantiv | helaka + substantiv | helakande |